Δεκτή αίτηση της εντολέως μας για την έκδοση ασφαλιστικών μέτρων απαγόρευσης επικοινωνίας και προσέγγισης της από τον πρώην σύντροφό της.


Με αίτησή μας, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η εντολέας μας αιτήθηκε την έκδοση ασφαλιστικών μέτρων εις βάρος του πρώην συντρόφου της, επικαλούμενη επείγουσα περίπτωση, αιτούμενη να υποχρεωθεί ο καθ’ ου να μην την προσεγγίζει και να μην επικοινωνεί μαζί της καθ’ οιονδήποτε τρόπο, αναφέροντας ότι μετά την διακοπή της αισθηματικής τους σχέσης, ο ίδιος την παρακολουθεί, την εξυβρίζει και την απειλεί είτε κατά πρόσωπο είτε ενώπιον τρίτων.

Το Δικαστήριο, δυνάμει της με αριθμ. 17911/2024 απόφασης, έκανε ολικά δεκτή την αίτησή μας, δεχόμενο τους ισχυρισμούς της εντολέως μας, διατάσσοντας τα ακόλουθα:

«ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ προσωρινά τον καθ’ ου: α) να μην προσεγγίζει σε απόσταση μικρότερη των εκατό (100) μέτρων την αιτούσα οπουδήποτε αυτή βρίσκεται, καθώς και την κατοικία και την εργασία της και β) να μην απευθύνεται και να μην επικοινωνεί, δια ζώσης ή δια τηλεφώνου ή οποιουδήποτε άλλου τεχνητού μέσου ή μέσου κοινωνικής δικτύωσης ή μέσω τρίτων προσώπων του περιβάλλοντός της με την αιτούσα.

ΑΠΕΙΛΕΙ σε βάρος του καθ’ ου χρηματική ποινή εκατόν ογδόντα (180) ευρώ και προσωπική κράτηση είκοσι (20) ημερών για κάθε παραβίαση της αμέσως παραπάνω διάταξης.»

Είναι, δε, χαρακτηριστικό ότι για την διάγνωση της αληθείας, το Δικαστήριο έλαβε υπ’ όψιν του, μεταξύ άλλων, εκτυπώσεις μηνυμάτων κινητής τηλεφωνίας και εκτυπώσεις αναρτήσεων του καθ’ ου στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης facebook, δεχόμενο ότι «άπασες προσκομίζονται με νόμιμη επίκληση από την αιτούσα και λαμβάνονται υπ' όψιν, διότι κρίνεται πως είναι απολύτως αναγκαίες και πρόσφορες για την αναγνώριση, άσκηση και υπεράσπιση του ενδίκου δικαιώματος ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου (αρχή της αναγκαιότητας), και δη ενόψει της συγκεκριμένης δίκης που εκκρεμεί, στο μέτρο που οι αναρτήσεις και τα μηνύματα απετέλεσαν κατά τα εκτιθέμενα στην αίτηση, μέσο τέλεσης της φερόμενης εκ μέρους του καθ’ ου προσβολής της προσωπικότητας της αιτούσας και επομένως υφίσταται αναγκαιότητα διότι ο επιδιωκόμενος σκοπός δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλα ηπιότερα μέσα, κρίνεται δε ότι τα προσκομιζόμενα στοιχεία δεν είναι περισσότερα από όσα είναι απολύτως απαραίτητα για την υπεράσπιση του δικαιώματος (αρχή της αναλογικότητας), και τέλος, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η προσκομιδή τους υπηρετεί σκοπούς και έννομα συμφέροντα υπέρτερα αυτών του καθ’ ου (ΕφΠειρ 245/2021 ΝΟΜΟΣ), με περαιτέρω παραπομπές).»